This is an old revision of the document!
—-

สุภาษิต


ก ข ค ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ
กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดีจอดเรือไม่ดูท่า ขี่ม้าไม่ดูทาง
กลิ้งครกขึ้นภูเขาจ้าวไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด
กว่าถั่วจะสุก งาก็ไหม้โจรปล้น 10 ครั้งไม่เท่าไฟไหม้ครั้งเดียว
กำขี้ ดีกว่า กำตดจับปลาสองมือ
กินที่ลับ ขับที่แจ้งจับแพะชนแกะ
กินน้ำใต้ศอกจับเสือมือเปล่า
กินบนเรือน ขี้รดบนหลังคาจับปูใส่กระด้ง
กินปูนร้อนท้องจุดไต้ตำตอ
เก็บเบี้ยใต้ถุนร้านชาติเสือต้องไว้ลาย ชาติชายต้องไว้ชื่อ
เกลียดขี้ขี้ตาม เกลียดความความถึงชายสามโบสถ์ หญิงสามผัว
เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกงช้า ๆ ได้พร่าเล่มงาม
แกว่งเท้าหาเสี้ยนชักใบให้เรือเสีย
ไก่กินข้าวเปลือกชาติคางคกยางหัวไม่ตกไม่รู้สำนึก
ใกล้เกลือกินด่าง
ขนมพอผสมกับน้ำยา
ขี่ช้างจับตั๊กแตน
ขี่ช้างอย่าวางของ
ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น
เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม
ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง
ข้างนอกขรุขระข้างในต๊ะติ๊งโหน่ง
ข้าวใหม่ปลามัน
เขียนด้วยมือลบด้วยเท้า
เขียนเสือให้วัวกลัว
ขมินกับปูน
คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย
คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ
คนตายขายคนเป็น
คนล้มอย่าข้าม ไม้ล้มจึงข้าม
คบคนพาลพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล
ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรก
ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด
โค่นกล้วยอย่าไว้หน่อ
ฆ่าควายอย่าเสียดายพริก
ฆ่าช้างเอางา
งมเข็มในมหาสมุทร

ผู้เขียน

  1. นายภาสธร ยาวโนภาส

รวบรวมโดย
วลัยภรณ์ ช่างคิด

แหล่งที่มา
http://www.suphasitthai.com



Personal Tools
Creative Commons License
STKS Online Learning โดย http://stks.or.th/wiki อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0 ประเทศไทย.