การลงรายการบรรณานุกรม

• รายการภาษาอังกฤษ ต้องมาก่อนภาษาไทย
• เรียงลำดับรายการตามตัวอักษร เช่น A - Z และ ก - ฮ
• กรณีที่ชื่อผู้แต่งเหมือนกัน ให้เรียงรายการจากปี โดยปีเลขค่าน้อยไปหามาก และต่อด้วย ม.ป.ป. (ไม่ปรากฏปีที่พิมพ์)
• รูปแบบการพิมพ์ ชื่อผู้แต่ง.//(ปีพิมพ์).//ชื่อเรื่อง.//ครั้งที่พิมพ์.//เมืองที่พิมพ์:/สำนักพิมพ์. หากไม่พอในบรรทัดให้ขึ้นบรรทัดใหม่ โดยให้เยื้องไปด้านใน (ประมาณ 0.6 นิ้ว)
• การลงชื่อผู้แต่ง
  • กรณีชื่อไทย ให้พิมพ์ ชื่อ ตามด้วย นามสกุล
  • กรณีคนต่างประเทศ ให้พิมพ์ นามสกุล ชื่อต้น, ชื่อกลาง และให้ขึ้นต้นด้วยอักษรพิมพ์ใหญ่
    • Anthony J. Hickey ลงว่า Hickey, Anthony J.
    • J. Desmond Baggot ลงว่า Baggot, J. Desmond
  • หากรายการนั้นเป็นการรวบรวม หรือทีมบรรณาธิการ ให้ระบุ ผู้รวบรวม หรือ บรรณาธิการ หรือ compiler(s) หรือ editor(s) ต่อจากชื่อ โดยคั่นด้วย ,
  • รายการที่มีผู้แต่ง 2 - 3 คน ให้ป้อนเรียงโดยคั่นด้วย ; และชื่อสุดท้ายใช้คำว่า และ หรือ & คั่น
  • หากมีผู้แต่งมากกว่า 3 ให้พิมพ์เฉพาะชื่อคนแรก ตามด้วยคำว่า และคนอื่นๆ หรือ et al.
  • ชื่อผู้แต่งไม่ต้องลงคำนำหน้าชื่อ เช่น นาย นางสาว นาง ดร. ศ. รศ. ผศ. อ. พล.ต. ร.ต.อ. พ.อ. นายแพทย์ หรือ Mr. Ms. Dr. Prof. ยกเว้น คำแสดงเชื้อพระวงศ์หรือฐานันดรศักดิ์ เช่น ม.ร.ว. คุณหญิง ท่านผู้หญิง หลวง พระยา โดยลงไว้ท้ายชื่อคั่นด้วย ,
    • John H. Lumkes, Jr. ลงว่า Lumkes, John H., Jr.
  • ผู้แต่งที่เป็นพระสังฆราชที่เป็นเชื้อพระวงศ์ ให้ลงพระนามจริงก่อน แล้วกลับเอาคำนำหน้าแสดงลำดับชั้นเชื้อพระวงศ์ไปไว้ข้างหลัง เช่น
    • ปรมานุชิตชิโนรส, สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมสมเด็จพระ.
  • ผู้แต่งที่เป็นพระสังฆราชที่มาจากสามัญชน พระราชาคณะชั้นต่างๆ พระครู พระมหา ให้ลงพระนามหรือนามตามที่ปรากฏในตัวเล่มหนังสือ แล้ววงเล็บนามเดิมต่อท้าย เช่น
    • สมเด็จพระสังฆราช (วาสฺน์ วาสโน).
    • พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสฺรังสี).
    • พระมหาสมัย ฐิตโก.
  • ผู้แต่งที่ใช้นามแฝง.ให้ลงชื่อนามแฝงตามที่ปรากฏในหน้าปกใน เช่น
    • ไพรินทร์. (2528). การรักษาสุขภาพและเตรียมตัวคลอด. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.
    • ว. วินิจฉัยกุล. (2535). คลื่นกระทบฝั่ง. กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า.
    • ส. ศิวรักษ์. (2530). ทิศทางใหม่สำหรับมหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: ศึกษิตสยาม.
• การระบุปีที่พิมพ์ หากในตัวเล่มไม่ระบุปีที่พิมพ์ ให้ประมาณว่าหนังสือเล่มนั้นพิมพ์เมื่อปีใด แล้วใส่เครื่องหมายคำถามไว้ท้ายปีพิมพ์นั้น การประมาณปีที่พิมพ์ให้ประมาณอย่างมีหลักเกณฑ์ เช่น ดูจากตราประทับวันเดือนปีที่หอสมุดได้รับหนังสือ หรือ ดูจากหน้าคำนำหรือส่วนอื่นของหนังสือที่อาจจะมีข้อความกล่าวถึงวันเดือนปีที่ช่วยให้ประมาณได้ว่าสิ่งพิมพ์นั้นน่าจะพิมพ์ในช่วงปีใด เช่น (2518?) (1954?) แต่ถ้าไม่ปรากฏปีพิมพ์ และไม่สามารถตรวจสอบได้จริงๆ ภาษาไทยให้ลงว่า “ม.ป.ป.” มาจากคำว่า ไม่ปรากฏปีที่พิมพ์ ภาษาอังกฤษให้ใช้ว่า “n.d.” ซึ่งมาจากคำว่า no date
• ชื่อเรื่องให้พิมพ์ด้วยตัวอักษรที่เป็นตัวเอน หรือตัวธรรมดาขีดเส้นใต้ หรือ ตัวหนาดำ
  • ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษต้องพิมพ์ขึ้นต้นคำสำคัญทุกคำด้วยอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ยกเว้นคำนำหน้านาม (a, an, the) ที่อยู่ในประโยค คำบุพบท (in, on, at, to, etc) และคำสันธาน (and, but, for, etc)
  • หนังสือภาษาไทยที่ใช้ชื่อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษ ให้ถอดคำภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยก่อน แล้วใส่ชื่อภาษาอังกฤษไว้ในวงเล็บ
• สิ่งพิมพ์ที่ไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง ให้ลงชื่อเรื่องเป็นรายการสำคัญ
• ครั้งที่พิมพ์ ให้ระบุสำหรับหนังสือที่พิมพ์ตั้งแต่ครั้งที่สองขึ้นไป ภาษาไทยใช้ว่า พิมพ์ครั้งที่ 2. พิมพ์ครั้งที่ 3. ฯลฯ ภาษาอังกฤษ ใช้ว่า 2nd ed., 3rd ed., 4th ed. etc. เช่น
  • พวา พันธุ์เมฆา. (2541). สารสนเทศกับการศึกษาค้นคว้า. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
  • Durkin, Dolores. (1993). Teaching Them to Read. 6th ed. Boston: Allyn and Bacon.
• สำนักพิมพ์ ให้ระบุชื่อของสำนักพิมพ์ที่ปรากฏในหน้าปกใน โดยระบุเฉพาะชื่อของสำนักพิมพ์ คำประกอบอื่นที่ไม่จำเป็นไม่ต้องระบุ
  • บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด ลงว่า ซีเอ็ดยูเคชั่น
  • ถ้าเป็นหนังสือที่มิใช่ผลิตโดยสำนักพิมพ์ แต่หน่วยงานราชการ หรือองค์กรเอกชน เป็นผู้ผลิตให้ลงชื่อหน่วยงานหรือชื่อองค์กรนั้นในฐานะผู้จัดพิมพ์
  • ถ้าในตัวเล่มหนังสือไม่ปรากฏสำนักพิมพ์ หรือ สถาบันที่ผู้เขียนสังกัด ให้ลงชื่อโรงพิมพ์ที่พิมพ์หนังสือนั้น
  • ถ้าไม่ปรากฏชื่อสำนักพิมพ์หรือผู้จัดพิมพ์หรือโรงพิมพ์ ให้ลงว่า ม.ป.พ. ซึ่งมาจากคำว่า ไม่ปรากฏสำนักพิมพ์ ภาษาอังกฤษให้ลงว่า n.p.

ให้ใช้รูปแบบดังนี้ ผู้เขียนเดิม.// (ปีที่พิมพ์).// ชื่อเรื่องภาษาไทย.// แปลโดย/ ชื่อผู้แปล (ถ้ามี).// ครั้งที่พิมพ์.// สถานที่พิมพ์:/สำนักพิมพ์.

• ถ้าไม่ปรากฏชื่อผู้เขียนเดิม ให้ใช้ชื่อผู้แปลลงเป็นรายการผู้แต่งได้ โดยใส่จุลภาคและคำว่าผู้แปลไว้ท้ายชื่อด้วย กรณีนี้มักใช้กับผลงานที่แปลมาหลายทอดหลายภาษา

หนังสือรวมบทความวิชาการ หนังสือแจกงานศพ หนังสือสารานุกรม หนังสือรวมบทคัดย่อปริญญานิพนธ์ เอกสารประกอบการประชุมทางวิชาการ หากการอ้างอิงเป็นการอ้างเพียงบางเรื่องบางตอนหรือบทใดบทหนึ่งเท่านั้น ในการเขียนบรรณานุกรมให้ใช้รูปแบบดังนี้ ชื่อผู้เขียน.//(ปีที่พิมพ์).//ชื่อบทความหรือชื่อตอน.//ใน//ชื่อหนังสือ.//ชื่อบรรณาธิการหรือชื่อผู้รวบรวม (ถ้ามี).//หน้าที่ตีพิมพ์บทความหรือตอนนั้น.//ครั้งที่พิมพ์.//สถานที่พิมพ์:/ชื่อสำนักพิมพ์หรือผู้จัดพิมพ์.

เอกสารที่ไม่เป็นเล่ม เช่น เอกสารประกอบคำสอน แผ่นพับ ให้ระบุคำบอกลักษณะสิ่งพิมพ์นั้นไว้หลังชื่อเรื่อง เช่น

• สมบูรณ์ พรรณาภพ. (2530?). สรุปคำบรรยายวิชาศึกษา 171-การศึกษาไทย. (เอกสารประกอบคำสอน).

คำสั่ง ประกาศ ของหน่วยงานต่างๆ ใช้รูปแบบดังนี้ ชื่อสถาบันหรือหน่วยงานเจ้าของคำสั่ง. (ปี, วัน เดือนของคำสั่งหรือประกาศ). ชื่อคำสั่งหรือประกาศ.

• กระทรวงศึกษาธิการ. (2515, 9 กันยายน). คำสั่งที่ ศธ.030303/1462 เรื่อง เปิดสอนวิชาบรรณารักษศาสตร์ เป็นวิชาเอกในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง.

ผู้แต่ง.ปีทีจัดทำ.ชื่อแฟ้มข้อมูลหรือชื่อโปรแกรม [ประเภทของสื่อ].สถานที่ผลิต:/ชื่อผู้ผลิตหรือผู้เผยแพร่.แหล่งที่มา:/ชื่อของแหล่งที่มา/ชื่อแหล่งย่อย [วัน เดือน ปี ที่เข้าถึงข้อมูล]

• Miller, W.; Miller A.; and Kline, G. 1975. The GPS 1974 American national election study [Machine readable data file]. Ann Arbor: University of Michigan, Center for Political Studies (Producer). Ann Arbor: Inter-Universiry Consortium for Political and Social Research (Distributor).

ผู้รวบรวม

• นายบุญเลิศ อรุณพิบูลย์ นักวิชาการ ศูนย์บริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีิ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
• สุภาพร ชัยธัมมะปกรณ์ ผู้เชี่ยวชาญ ศูนย์บริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ