ไบต์ (Byte)
โดย สมหมาย ตามประวัติ
ไบต์ (Byte) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่เป็นเลขฐานสองจำนวน 8 หลัก หรือ 8 บิต ที่ใช้แทนข้อมูลที่เป็นตัวอักษร ตัวเลข หรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ เพียง 1 ตัว ตามรหัสแอสกี (ASCII) เช่น A B C ก ข ค ง ฯลฯ เป็นต้น หรือจำนวนเต็ม 1 จำนวน (128 ถึง 127 เมื่อคิดเครื่องหมายหรือ 0 ถึง 255 เมื่อไม่คิดเครื่องหมาย) เช่น 01000001 คือ ตัว A หรือ 01100010 คือ ตัว B โดย 8 บิตเท่ากับ 1 ไบต์ ไบต์จึงเป็นหน่วยข้อมูลที่มีขนาดใหญ่กว่าบิทและนิยมใช้เป็นหน่วยวัดความจุในการเก็บข้อมูลในคอมพิวเตอร์หรือสื่อบันทึกข้อมูลด้วย หน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ นิยมวัดเป็นกิโลไบต์ (Kilobyte) เมกะไบต์ (Megabyte) กิกะไบต์ (Gigabyte) และเทระไบต์ (Terabyte) ซึ่งหน่วยวัดข้อมูลของคอมพิวเตอร์ มีดังนี้
1 ไบต์ = 8 บิต
1 กิโลไบต์ = 1,024 ไบต์
1 เมกะไบต์ = 1,048,576 ไบต์ หรือ 1,024 กิโลไบต์
1 กิกะไบต์ = 1,073,741,824 ไบต์ หรือ 1,024 เมกะไบต์
1 เทระไบต์ = 1,099,511,627,776 ไบต์ หรือ 1,024 กิกะไบต์
นอกจากนี้ยังมี เพตะไบต์ (Petabyte) เอกซะไบต์ (Exabyte) เซตตะไบต์ (Zettabyte) และยอตตะไบต์ (Yottabyte) หากแต่ในปัจจุบันยังไม่มีสื่อบันทึกข้อมูลใดที่สามารถเก็บข้อมูลได้มากขนาดนั้น
