ห้องสมุดเป็นเพียงบ่อพัก/ที่พักของสารสนเทศทั้งที่เป็นสิ่งตีพิมพ์ สื่อดิจิทัล ฯลฯ นั่นหมายถึง ห้องสมุดไม่มีสาระความรู้หรือเนื้อหาเป็นของตนเอง เป็นที่เก็บความรู้ของคนอื่น ประการสำคัญ บรรณารักษ์ไม่ได้เป็นคนสร้างเนื้อหาสาระที่มีอยู่ในห้องสมุดซึ่งเนื้อหา ต่างๆ มีอยู่มากมายมีทั้งที่เป็น Global และ Local คง จะหมดยุคที่มีผู้ใช้เดินเข้าในห้องสมุดด้วยความภาคภูมิใจว่าห้องสมุดเป็น ภูมิปัญญาของแผ่นดิน แล้วบรรณารักษ์จะมีบทบาทอย่างไร ที่จะทำมูลค่าเพิ่มให้กับตัวเองและห้องสมุดขึ้นมา บรรณารักษ์ในยุคนี้ น่าจะเป็นผู้ที่ “provide market place for knowledge” ตลาดในที่นี้ คือ ห้องสมุด/คลังความรู้ ในเมื่อตลาดไม่ใช่คนสร้างสินค้า ตลาดเป็นที่โชว์สินค้าของนักวิจัย ของอาจารย์ บรรณารักษ์จะทำอย่างไรให้ห้องสมุด/คลังความรู้ เป็นตลาดเพื่อจะโชว์ knowledge ของนักวิจัยได้
